Three Quiet Nights

Self-published work namin nina Heinz, Jamie, Fourth, at Kira for ES10 term project. Haha, ito iyong resulta ng paghahapit namin!

PIGLAS

Oo na, oo na...

Aaminin ko, naging self-centered ako sa mga recent posts ko. Lagi na lang ako, ako, ako, at ako (kahit na iba-ibang ako naman ang tinutukoy ko).

Kaya ngayon, bilang pambawi sa aking pagiging self-centered, ito namang librong ito ang paggugugulan ko ng panahon: PIGLAS.

Mukha siyang "Ang Paboritong Libro ni Hudas" ni Bob Ong sa unang tingin o likuran ng Death Note (sana!!!), pero iyan talaga ang cover ng Piglas.

Ito naman ang disenyo sa loob ng libro. Ayos diba? Halata bang wala akong masabi?

May apat na dibisyon ang Piglas: Tula, Awit, Sanaysay, at Dula.

Tula

• Bandila ng Ating Pag-iinarte (nagwagi ng Unang Gantimpala) - Jan Brandon Dollente
• Deyt sa Geytway - Gershom Chua
• Jackstones - Edgor Cole J. Tolledo
• Maraming Namamatay sa Maling Akala - Janine Motos
• Iadya Mo Kami sa Pagkatalo't Pagkahiya (Pasintabi sa mga Natamaan) - Keith R. Buenaventura
• Pagpapatunay sa Sarili - Alan Ortiz
• Tsuper - Jason Tabinas
• Nasaan ang Bayan ko sa Taong Milenyo - Joseph Rasco
• Lakad - Mary Herbel B. Santiago

Awit

• Panawagan sa Pagtugon (nagwagi ng Unang Gantimpala) - Ma. Laurice P. Jamero
• The Other Side of the Glass - Hernando Gabriel Panique Betita III

Sanaysay

• Lalaki (nagwagi ng Unang Gantimpala) - Marian Aniban
• Atenistas: Men and Women for Others - Marian Aniban
• Ang mga Anawin (Honorable Mention) - Rachel V. Marra
• More Than Just Marching On (Honorable Mention) - Karla Eunice T. Mesina
• Sanaysay-Argumento ukol sa Overseas Working - Rita Ritz S. Cristobal
• Laban ng Lahat - Kristine Haizell S. Anore
• Lansangan, Lantaran, Linlangan (maikling kwento)- Mark Angelo E. Guab
• Nakakahalina sa Sala (maikling kwento)- Lean Sze

Dula

• Ideyalismo - A play in one-act by COA

Kung gusto niyo ng kopya ng booklet, puntahan lamang ang room ng Gabay sa MVP. Pasensiya na kasi hindi ko alam ang numero ng kwarto nila. Basta nasa 2nd floor iyon. Binibili nga pala iyan...100 pesos ang isang kopya. Kaya nga isang kopya lang ang hawak ko. Kung libre iyan, siguro lima na ang dinala ko sa bahay. Isa sa akin, isa sa mga magulang ko, isa sa isang kaibigan, isa uli sa isa pang kaibigan, at isa sa dating high school ko.

Ayan...bumabalik na naman ang aking pagiging self-centered.

Whatta Friday!!!

Buong araw, kalayaan ang nasa isipan ko. Paano ba naman? Paggising ko sa umaga, si John Locke agad ang bumungad sa akin. Sabi ng libro, "Hoy! Kailangan mo akong pag-aralan!" Kaya pinag-aralan ko ang sanaysay ni Locke.

Pagdating sa Ateneo, freecut sa English kaya binasa ko uli si Locke at ang kaniyang kalayaan.

Bago magES, nag-usap kami ni Anna tungkol sa kalayaan, at kung anong gagawin namin sa consultation.

Pagkatapos ng Math, pumunta ako sa de la Costa para makipagkita sa mga kagrupo ko sa Filipino. Halos kalahating oras din kaming nagdiskusyon tungkol sa kalayaan nina Locke, Mill, at Skinner.

Sa consultation. Natural, kalayaan pa rin ang topic, iyon ang konsepto namin para sa Filipino paper.

6:00 ng gabi. MVP Colayco Pavilion. Gabay. Liberasyon. Na naman...

Eto iyon. Iyong sinalihan kong paligsahan. Sa buong buhay ko, tatlong contest pa lang ang nasalihan ko sa pagsusulat. Iyong una, joke joke lang...wala pa akong alam sa pagsusulat noon. Iyong pangalawa, nagbakasakali lang. Hindi ko naman inaasahan na mananalo ako doon. Iyon sigurong pangyayaring iyon ang isa sa mga naging motivation ko sa pagpatol sa posibilidad na may lugar ako sa pagsusulat. At ang pangatlo, itong Lib ng Gabay. Nagbakasakali lang din. Buti na lang nakabingwit ng honorable mention, at na-publish ang inilahok ko sa booklet na Piglas ng Gabay.

Narito ang mga links sa scanned images ng libro: cover at first page.

Kamusta ang Open Mic Night? [shiver] Ayos lang naman. Alamin mo na lang kung anong ibig sabihin ng ayos lang naman ko. Nabulol ng konti. Pangit ang intro. Hindi ako palagay. All in all, ayos lang. At ampucha...nakalimutan kong magpasalamat! Wala na ako sa harapan ng mic nang maalala ko. Ang sama ko talaga.

Bago naman nag-umpisa ang pagbabasa ng mga kalahok, nagtanghal muna sina G. Jethro Tenorio at G. Diccion ng Kagawaran ng Filipino ng mga monologo. Ang galing nilang dalawa, para ka na ring nanood ng play ng Tanghalang Ateneo. (Alam ko na galing sa Entablado si G. Diccion, kaya lang sa mga napanood kong mga play (tatlo pa lang naman), TA ang may magandang performances.)

Habang nandoon ako at naghihintay maubos ang oras, naisip ko na ang hirap palang basahin ang sarili mong katha sa mga taong hindi mo kilala...Hindi lang dahil sa kaba at panginginig, kundi dahil sa posibilidad ng pagyayabang. Kasi naman, pupunta ka sa harapan nila. Ang 'magandang gabi sa inyong lahat' na pambungad ay tila katumbas ng 'maganda ang gabi kaya makinig kayo sa akin dahil may sasabihin ako sa inyo'. Mahirap...

Hindi ko pinatapos ang event. Lumalalim na kasi ang gabi. Ayoko sanang umalis, kaya lang nag-iisa lang naman ako doon kasi hindi naman ako nag-imbita. Sinubukan kong mag-imbita, pero lahat sila may gagawin, iyong iba uuwi. At saka ako lang yata ang walang kakilala sa event, lahat sila taga-Gabay, para lang akong naligaw. Iyong isang emcee ang tanging nakausap ko. Nakangitian ko lang siya, tapos tinanong niya ang pangalan ko. Ang tanga ko nga kasi hindi ko naman tinanong ang pangalan niya. Ang bait pa man din niya. Pagkatapos kong magbasa, binigyan niya ako ng complement. Malaking bagay na iyon para sa akin kasi sa inupuan ko kagabi, ako na lang mag-isa ang nasa row na iyon. Wala nga kasi akong kakilala sa Gabay.

Hinintay ko ang kuya ko sa may de la Costa, doon sa stone bench na nasa gilid ng Rainbow Rings ni Impy Pilapil. Masaya pa rin sa de la Costa kahit na gabi na at malamig at konti ang mga tao. Sa de la Costa, kahit na maraming tao, peaceful pa rin ang ambience, kaya masarap tumambay doon.

At tumakbo nga pala ako sa mga walkway sa Kostka at sa EDSA walkway...wala naman kasing ibang tao, at matagal na rin pala akong hindi tumatakbo. Ang sarap ng pakiramdam, para akong malaya.

[bugtong-hininga]

Minsan, kapag wala nang pag-asa, bumubuntong-hininga ka na lang.

Minsan, kapag kinakapos ng hininga, bumubuntong-hininga ka na lang.

Minsan, kapag bumabagsak sa eksamin, bumubuntong-hininga ka na lang.

Minsan, kapag napapahiya sa klase, bumubuntong-hininga ka na lang.

Minsan, kapag lumikha ng ingay ang silya sa silid-aklatan, bumubuntong-hininga ka na lang.

Minsan, kapag nagkaka-virus ang computer, bumubuntong-hininga ka na lang.

Minsan, kapag nagloloko ang friendster, bumubuntong-hininga ka na lang.

Minsan, kapag nandiyan siya sa harapan mo, bumubuntong-hininga ka na lang.

Minsan, kapag wala nang maisip, bumubuntong-hininga ka na lang.

Minsan, kapag maraming iniisip, bumubuntong-hininga ka na lang.

Minsan, kapag hindi bumubuntong-hininga, bumubuntong hininga ka na lang.

Halina't Magbakasakali.

Hindi ako halos natulog kagabi.

Hindi dahil nanood ako ng Rambo at binagabag ng labis na kabrutalan.

Kundi dahil nagbakasakali na naman ako.

Bumaha ng mga salita kagabi.

Mahirap palang maglimas ng mga salita.

Naabala ang mga talang walang ginawa kundi panoorin ang mga mangingibig.

Kaya hinele nila ako.

At nakatulog ako nang bukas ang ilaw ng kuwarto.

Nakabitin ang mga salitang nilimas at pinatutuyo.

Tinulugan ko silang lahat.

At nagpatuloy ang pagbabakasakali sa aking mundo ng mga panaginip.

Sagala '08. Totoo na 'to!

Gharhabhe...

Oo, gharhabhe...hindi grabe. Gharhabhe!!!

Pagod na pagod ako kahapon dahil sa Sagala ng mga Sikat '08. Kasali kasi ang section namin. Ang tema namin ay "The Jewel Sisters." Hindi man kami nanalo sa pagandahan ng float, o sa pagandahan ng performance, uhmmm [isip, isip!]...may binaon naman kaming mga alaala! (ninakaw ko lang ang mga pics sa multiply account ni John Mark...pero nagpaalam naman ako.)

The Jewel Sisters: Tasha (Sapphire1), Aya (Ruby), Sarah (Sapphire2), and Ethel (Emerald).




The Jewel Sisters again.




Some of the Avid Fans! From left: Anna, Mirza, Heinz, Yanna, Jong, Ybonne, Anonymous, and Marcy. On Marcy's banner: Bawal Pumitas ng mga Bulaklak!




A blurry pic: Vince as the director, Tina as the manager, and Orly as Terrence.




Yipee! Parada na! Nasa harapan ako...hehe. Kaya lahat ng kumukuha ng litrato sa float namin, ako agad ang makikita. Feeling sikat?



Avid fans pa rin...Sarap ng tawa ni Mirza...Todo naman ang ngiti ko. Meow!

Hay...panalo talaga para sa akin ang performances ng 1) mga bayani ng Martial Law, 2) Apokalipsis [astig pati yung maikling kuwento!], at 3) Burlesk Queen.

Paano ko masasabing nagandahan ako sa mga performances na sinabi ko? Ganito:
Wow, ang ganda...
Wow. Ang ganda.
Wow shit, ang ganda...
Shit, ang ganda.
Shit. Ganda.
Whoa. Ang ganda, shit.

Makatotohanan ang performance ng mga bayani ng martial law, kasi talagang nilublob sa isang baldeng tubig iyong ulo nung babae. Tapos binuhusan ng isang timbang tubig iyong isang lalaki. Iyong gumanap na Inang Bayan, mapapaniwala kang umiiyak talaga siya. Ang lalim pati ng mensahe ng performance. At ayon na din kay G. Jelson Capilos [emcee para sa gabing iyon kasama si G. Yol Jamendang], napapanahon ang tema nila. SIla ang nagwagi ng unang gantimpala!

Sa Apokalipsis naman, na base sa maikling kuwento ni G. Alvin Yapan, kahit na lalaki ang gumanap sa tatlong bidang babae, napanatili ang seryosong mensahe ng kuwento. Ang ganda din nung boses ng nagvoice-over. Nakasama din yata sila sa Top Ten.

Sa Burlesk Queen, hindi ko akalaing may matapang na magsusuot ng ganoon. Hulaan niyo na lang kung anong itsura nung 'ganoon' na tinutukoy ko. Mapangahas ang pagganap ng mga estudyante rito, at hindi naman nasayang ang pagod nila kasi nakasama naman sila sa Top Ten para sa gabing iyon.


Sayang naman, kasi baka hindi na kami makasali sa mga susunod pang Sagala ng mga Sikat. Pero baka ayaw na rin nilang sumali kung sakali. Hehe...ewan ko lang, sino bang makapagsasabi?

Sadness

Naranasan mo na bang...


1. malungkot dahil nasaktan ka?

2. malungkot dahil hindi ka kuntento?

• malungkot dahil hindi ka kuntento sa sarili mo?

• malungkot dahil hindi ka kuntento sa iyong kakayahan?

• malungkot dahil hindi ka kuntento sa mga ginagawa mo?

• malungkot dahil hindi ka kuntento sa nangyayari sa buhay mo?

• malungkot dahil hindi ka kuntento sa paningin ng ibang tao sa iyo?

3. malungkot dahil malungkot ang mga tao sa paligid mo?

4. malungkot dahil alam mong hindi madali ang maging masaya?

5. malungkot dahil alam mong malulungkot ka muli sa hinaharap?

6. malungkot dahil lahat sila masaya?

7. malungkot dahil wala kang magawa?

8. malungkot dahil walang katiyakan ang iyong kinabukasan?

9. malungkot dahil sa maling akala?

###

Hindi ba halatang nalulungkot ako ngayon?

Meet Karamba! :)

adopt your own virtual pet!

Magandang Umaga Ace!!!

Napakaganda ng umaga mo.
Maaga kang nagising pero late ka nang lumabas ng bahay.
Marami ngang mga pampublikong sasakyan: mga fx at jeep,
Lahat naman puno na.
Napakaganda ng umaga mo.
Habang naghihintay ka sa ilalim ng waiting shed
(na hindi mo alam kung bakit mas gusto ng mga taong
maghintay ng masasakyan sa labas ng waiting shed),
Pinaglaruan mo ang iyong puting panyo.
At sa isang maling galaw ng isang daliri,
Nag-dive ang maputing panyo sa maitim na tubig
Na naipon sa gutter (gutter nga ba ang tawag doon?)
Sa gilid ng kalsada.
Napakaganda ng umaga mo.
Nakasakay ka na sa isang jeep.
Naalala mo lang bigla ang bilin ng mama mo:
Wag kang sasakay sa patok, hindi ka naman nila pananagutan
Sakali mang maaaksidente kayo.
Wala lang, naalala mo lang
Kasi luma ang sinakyan mong jeep
(para namang may pagpipilian ka pa?).
Napakaganda ng umaga mo.
Pagpasok mo sa jeep, muntik ka nang madapa.
Sumabit kasi ang paa mo sa paper bag
Ng isang estudyante ng Matyo (St. Matthew's).
Blue magic pa ang tatak.
Napakaganda ng umaga mo.
Wala kang barya, di tulad ng nakagawian.
Buo ang iyong pera, siguro nama'y may panukli na.
"Bayad po. Isang Katipunan, galing Sta. Ana..."
Ang sabi mo, pero malakas pa ang radyo sa boses mong parang pang-ipis.
Napakaganda ng umaga mo.
"Saan 'to?" sabi ng driver.
Ngunit umaalingawngaw ang "Dulce, dulce, dulce..."
"Tira, tira dulce!" Naharaya (isang bagong salita,
Hindi ko pa alam kung tama ang paggamit ko)
Mo na na sumasayaw ang UD4 sa ASAP.
"Isa pong Katipunan, galing Sta. Ana.."
Sagot ng ipis.
Napakaganda ng umaga mo.
Kulang ang sukli, sinubok mong imental math
Kahit na alam mong may pagkatanga ka rito.
Pilit mong sinigawan ang driver
Pero mas makulit ang UD4.
Susuko ka na sana, pero naalala mo sila.
Silang mga pasahero na handang makipagpatayan
Para sa pisong kulang sa isinukli.
Sa isip mo: "Barya kong otso, ipaglalaban ko!"
Napakaganda ng umaga mo.
Buti na lang may nagmagandang loob.
Siya ang sumigaw para sa iyo.
Galit siya. Hindi mo alam kung kanino o kung saan.
Sa driver ba na nagsasamantala,
Sa iyo na boses ipis,
O sa wristwatch niya na kanina pa niya sinusulyapan?
Napakaganda ng umaga mo.

Napakaganda ng umaga mo.
Hinila mo ang tali, at umilaw ang bombilya sa may driver.
Katumbas ng isang "Para."
At bumaba.
"Magandang umaga, Ace!!!"
Sabi ng Katipunan.

Simula ng mga bagay-bagay....

"Sa isang sulok ng mundo, may isang dalagang malalim ang iniisip at pinipilit na hinihimay ang kaniyang puso at damdamin...(ehem!)"


-taken from Journal 2 of 2 journals of Ace Marra. Journal entry #8, December 22, 2008. 11:10 pm.